Abu Abdullah Mohammed ibn Battuta of kortweg Ibn Battuta (1304 –1368/1369) was een Berber afkomstig uit Tanger in het huidige Marokko. In 1325 vertrok Ibn Battuta, die islamitisch recht studeerde, om een pelgrimstocht naar Mekka (de Hadj) te maken waar hij echter door een opstand niet kon komen. Hij volgde de kust van Noord-Afrika tot aan Caïro (Egypte) en reisde daarna de Nijl op alvorens over te steken naar de Rode Zee. Hij bracht in Damascus (Syrië) de ramadan door. Hij bezocht daarna Medina en Mekka en had daarmee zijn Hadj volbracht. Hij keerde echter niet terug naar huis, maar bleef reizen. Hij vervulde ook verschillende functies zoals qadi (rechter) en ambassadeur. In dertig jaar tijd legde hij 116.800 km af en hij bezocht nagenoeg de hele islamitische wereld: van Centraal Azië, Turkije, China, Ceylon, Iran, Irak, Afghanistan, het Afrikaanse continent, India, Indonesië en zelfs Andalusië. Zijn laatste reis maakt hij in 1352-1354 van Sahara naar Niger, Mali en Timboektoe. Van daaruit keerde hij terug naar Marokko (Fez). Ibn Battuta geldt als de Berberse Marco Polo. Verschillende auteurs en reisorganisaties hebben boeken, reizen en routes uitgezet om in de voetsporen te treden van deze islamitische ontdekkingsreiziger.