Gerard van Westerloo was redacteur en hoofdredacteur ad interim van Vrij Nederland en hoofdredacteur van De Groene Amsterdammer. Hij schrijft columns in verschillende bladen, waaronder Vrij Nederland. Ook schreef hij vele spraakmakende reportages voor het Magazine M van NRC Handelsblad. Eerder publiceerde hij bij De Bezige Bij: Roosje (1996), het levensverhaal van zijn moeder, Voetreiziger (1998) en Niet spreken met de bestuurder (2003), waarin hij het wel en wee van de vaderlandse politiek haarscherp neerzette

De jonge journaliste Tamar Kraenendonck neemt voor een serie artikelen haar intrek in een Amsterdams bejaardenhuis. In Sint Antonius woont ook mevrouw Cecile Kraenendonck, Tamars oudtante en enige familielid. Maar dan vangt Tamar op dat mevrouw Cecile ernstig ziek is, terwijl Tamar haar nog voor de eerste keer moet ontmoeten. Fidessa Docters van Leeuwen werkt voor diverse tijdschriften en vakbladen. Ze schreef eerder ´Het gezicht van kinderloosheid´ en samen met Willemijn van Benthem de interviewbundel ´Vrouwe Fortuna´

Beste PVV stemmer,
Het zijn hectische tijden.
Sinds de aanslagen in New York, Madrid en Londen wordt er in Nederland heel veel gepraat over moslims. Het heeft geleid tot een wij-zij-denken: u van de westerse wereld tegenover de moslims zoals ik.
Mede door de moord op Theo van Gogh, is het groepsdenken sterk toegenomen. Er wordt gesproken over de achterlijke’ Islam, het ‘mislukte’ integratiebeleid en het ‘gebrek’ aan waarden en normen op. Met veel geschreeuw is een cultureel conflict gecreëerd. Daardoor lijkt het alsof u en ik niets meer gemeen hebben.
Ik heb alle begrip voor uw angst omdat uw straat of wijk snel verandert, misschien heeft u wel uw baan verloren. Of nog erger u bent slachtoffer van geweld. Of u moeder wordt slecht verzorgd in het bejaardentehuis. En ja ik zou ook willen dat er geen criminelen waren en iedereen elkaar op straat zou groeten. En dat jongeren goed onderwijs krijgen en hun kansen pakken.
Er is er veel om voor te vrezen. Er is veel lelijkheid in de wereld. Daarentegen is er nog veel meer om van te houden. Alle energie die u besteedt aan wanhopen, klagen en naar moslims te wijzen is verloren energie. Sterker nog het is ook heel slechte voor uw gezondheid. U leeft korter, krijgt minder snel werk en minder snel vrienden.
Mag ik iets anders voorstellen? Als u morgen wakker wordt en opstaat. Probeert u dan een heel klein beetje open te staan voor anderen. Ik realiseer me dat het een moeilijke en risicovolle weg is. Openheid maakt ook kwetsbaar. Begin dan ook heel klein. Dan is het risico beperkt. Neem die eerste stap, groet een keer die Marokkaanse vader of moeder op de school van uw kinderen of ga een gesprek in de supermarkt aan met de die ene caissière met hoofddoekje. Dan zult u zien dat we niet zo veel verschillen, dat we dezelfde idealen hebben en dezelfde zorgen delen.
U kunt elke dag zelf kiezen wie u bent. Blijft u dag in dag uit schreeuwen in de duisternis, of steekt u een keer een kaarsje aan?

Een stem voor een rauw randje. Vanaf februari speelt ze in de theaters met teksten van Thomas Verbogt, Jakob Klaasse op de piano, Marcel de Groot op gitaar en Thijs Vermeulen op basgitaar. (24 maart in de Kleine Komedie Amsterdam)